نقش و جایگاه بهورزان در ارتقای سلامت بايد در جامعه نهادينه شود
نقش و جایگاه بهورزان در ارتقای سلامت بايد در جامعه نهادينه شود
کارشناس ﻤﺴﺋول آموزش بهورزی دانشگاه علوم پزشكي استان ایلام به مناسبت فرا رسيدن روز بهورز به نقش و جایگاه بهورزان در ارتقای سلامت در جامعه اشاره كرد و گفت: این نقش مؤثر و حیاتی بوده، به طوری که امروزه شاهد کاهش مرگ و میر کودکان هستیم و این همه باید مرهون زحمات و تلاش بهورزان است زیرا ارتقا و افزایش شاخص های بهداشتی کشور به دلیل تلاش دلسوزانه این عزیزان می باشد. بهورزان افرادی هستند که در دورترین نقاط روستایی خدمات بهداشتی به مردم ارایه می دهند تا از ایجاد و اشاعه بیماری ها جلوگیری کنند.
مهندس عدنان صیدی به تاريخچه نامگذاري اين روز اشاره كرد و افزود: در سال 1977 میلادی با حضور 134 کشور در اتحاد جماهیر شوروی سابق (مرکز کشور قزاقستان) به دلیل مشکل دسترسی مردم جهان به مراقبت های کافی، اجلاسی تشکیل شد و بهداشت برای همه تا سال دو هزار میلادی در آن نشست هدف گذاری شد و کلید رسیدن به این هدف، مراقبت های اولیه بهداشتی تعیین کردند، کلیدی که هم اکنون در اختیار بهورزان بوده و دسترسی به خدمات بهداشتی برای مردم بسیار آسان کرده اند.
وي به تاریخچه تشکیل بهورزی و روز بهورز در كشور ايران اشاره نمود و ابراز داشت:
وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی كشور در هنگام جنگ تحمیلی ، به قصد استفاده از نیروهای غیر پزشک، تحقیق گسترده ایرویده درصد از جمعیت روستایی و شهری انجام داد و نتیجه نشان داد که بیش از چهل درصد مرگ های کشور در پنج سال اول زندگی کودکان اتفاق می افتد، بنابراین با هدف کمک رسانی هر چه بیشتر به روستاییان و در جهت تحقق یکی از اهداف مقدس انقلاب اسلامی مبنی بر فقرزدایی از روستا، دست به تأسیس خانه هایی به نام خانه بهداشت زد و برای تأمین نیروی انسانی مورد نیازاین خانه ها به پذیرش و آموزش افرادی همت گمارد که بهورز می باشند.
کارشناس ﻤﺴﺋول آموزش بهورزی دانشگاه علوم پزشكي استان ایلام اظهار داشت: در دوازدهم شهریور ماه سال 1363 فعالیت بهورز در خانه بهداشت شروع شد، طوری که خدمات مؤثر آنان تا به امروز بر کسی پوشیده نیست و حضور این افراد باعث ارتقای سلامتی و شاخص های بهداشتی به ویژه سلامتی مادران و کودکان شده است.
وي در ادامه اين مطلب افزود: نمونه ای از این افزایش و بهبود شاخص بهداشتی که نشان دهنده وضعیت بهداشتی یک کشور می تواند باشد کاهش مرگ و میر مادران به علت عوارض حاملگی و زایمان از 140 در صد هزار تولد زنده در سال 1363 در سال به حدود 23 در صد هزار تولد زنده در سال 1389 بوده است.
خداوند سبحان را شاکریم فرصتی دست داد تا آغازی را تجربه کنیم که پایانی بر آن نیست . اخباري که به مخاطبان ارائه می گردد ، تلاشی است ناقابل که امید است چشمان پر مهر و پر عطوفت مخاطبان آن را پذیرا باشند.